Lasy euksyńskie thumb|Las z bukiem wschodnim i rododendronem pontyjskim w parku narodowym Mtirala Na wschodnich i południowych wybrzeżach Morza Czarnego występują lasy euksyńskie zbliżone do sąsiednich formacji roślinnych. Fitosocjologicznie da się w nich wyodrębnić zbiorowiska leśne z czterech klas: Alnetea glutinosae euxina (nawiązujące do olsów), Querco-Fagetea orientalis (nawiązujące do lasów liściastych zrzucające liście na zimę), Piceo-abietea pontica (nawiązująca do borów) oraz Oleo-Punicetea (nawiązujące do roślinności śródziemnomorskiej). Lasy liściaste to głównie lokalne odmiany buczyn i dąbrów. Budowane są one m.in. przez liczne gatunki dębów i sosen, a także buka wschodniego, graba, i kasztana jadalnego. W odróżnieniu od typowych wilgotnych lasów podzwrotnikowych, gatunki zimozielone są rzadkie. Odmiany występujące na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego nazywane są lasami kolchidzkimi (występują na Nizinie Kolchidzkiej i Lenkorańskiej). W systemie regionalizacji WWF szerokolistne lasy euksyńsko-kolchidzkie tworzą ekoregion PA0422.