Hard-edge painting był również figuratywnym nurtem obok neoimpresjonizmu. Jednak przede wszystkim, swoje inspiracje czerpie z abstrakcjonizmu geometrycznego, szczególnie z wczesnych prac awangardowych artystów, Pieta Mondriana i Josefa Albersa. W roku 1950 Langsner i Peter Selz – profesor Claremont Colleges – zaczęli obserwować malarstwo Johna McLaughlina, Lorsera Feitelsona i jego żony Helen Lundenberg, Karla Benjamina oraz Fredericka Hammersleya. Wszyscy należeli do grupy artystycznej, zbierającej się w domu Feitelsona i planującej grupową wystawę malarstwa niefiguratywnego. Czwórka klasyków abstrakcjonizmu otworzyła wystawę w 1959 roku w Los Angeles County Museum of Art. Helen Lundenberg została z niej wykluczona. Jej malarstwo zaistniało później, na objazdowej wystawie zwanej "The birth of the cool" wraz z pokazami filmu, muzyki i dizajnu. Czwórka Klasyków Abstrakcjonizmu została nazwana przez Lawrence'a Allowaya California Hard-edge.