Kormoran japoński (Phalacrocorax capillatus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Występuje na wybrzeżach wschodniej Azji – północno-wschodnich Chin, Korei, Japonii i Rosyjskiego Dalekiego Wschodu; zimą jego zasięg na południu rozciąga się po wybrzeża Tajwanu i wschodnich Chin. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Długość ciała wynosi 81–92 cm, rozpiętość skrzydeł około 152 cm; masa ciała: samce 3,0–3,35 kg, samice 2,3–2,7 kg. Upierzenie całe czarne, żółta naga skóra od oka po gardło. W sezonie lęgowym białe pióra nad nogami oraz od głowy po szyję. Młode kormorany (poniżej roku życia) są białe od piersi do brzucha, ale w następnym roku zaczynają im wyrastać ciemne pióra na piersiach. Ptaki dwuletnie lub starsze są ciemnobrązowe, ale nadal mają białe pióra na piersiach. Dorosłe upierzenie uzyskują w wieku 3 lat lub później.
Ekologia Zamieszkuje skaliste wybrzeża i wyspy, rzadko spotykany w głębi lądu. Żywi się głównie rybami, które łowi nurkując. Często odpoczywa na falochronach w portach. W Japonii lęgi mają miejsce od maja (czasami od kwietnia) do lipca w koloniach na klifach lub skałach. Ptaki budują płytkie gniazdo o średnicy około 60 cm;