W 1991 roku jednostka utraciła nazwę wyróżniającą "Łużycki"Wykaz zarządzeń i rozkazów, które utraciły moc obowiązującą. Załącznik do zarządzenia Nr Pf 1/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 września 1991 r. (Dziennik Rozkazów Tajnych MON, poz. Pf 1). przyjmując nazwę 37 Pułk Artylerii. W 1994 roku oddział został przeformowany w 30 Pułk Artylerii Mieszanej Struktura organizacyjna Pułk składał się z trzech dywizjonów: 1 dywizjon artylerii samobieżnej (122 mm shb 2S1 "Goździk") 2 dywizjon artylerii samobieżnej (152 mm shba wz. 1977 "Dana") 3 dywizjon artylerii rakietowej (122,4 mm wyrzutnie rakietowe BM-21 "Grad") Każdy dywizjon składał się z plutonu dowodzenia (zwiadowcy, transportery MTLB) oraz od trzech do pięciu baterii. Dowódcy Pułku ppłk dypl. Jerzy Brzewski 1989 - 1990 ppłk dypl. Wojciech Wawrzyniak 1990 - 1994 Przekształcenia 36 Pułk Artylerii Lekkiej (do 1957) → 105 Dywizjon Artylerii Haubic (od 1967) - Pomorski Dywizjon Artylerii haubic (do 1968) → 36 Pomorski Pułk Artylerii (do 1990) → 37 Łużycki Pułk Artylerii (1990-91) → 37 Pułk Artylerii (1991-96) → 30
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 37 Łużycki Pułk Artylerii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.