Po 1890, kiedy na północ od dotychczasowego powstał nowy dworzec kolejowy (dziś Bielsko-Biała Główna) ulica Kolejowa straciła swoje znaczenie komunikacyjne, będąc odtąd jedynie jedną z wielu śródmiejskich ulic. Nową, o wiele większą, stację z centrum połączyła dzisiejsza ulica 3 Maja (wówczas Franz-Josef-Straße), która stała się osią urbanistyczną nowej części Dolnego Przedmieścia, położonej po drugiej stronie linii kolejowej do Żywca niż ulica Kolejowa. Jednocześnie plac Giełdowy przestał być sercem największego z bielskich przedmieść w II połowie XIX wieku. Jego rolę przejął plac Smolny, zwany od 1890 Garncarskim (Töpferplatz), a obecnie placem Bolesława Chrobrego. Mimo to Kolejowa pozostała ulicą pełną hoteli, utrzymał się także boom budowlany – w pierwszej i drugiej dekadzie XX wieku na początkowym odcinku ulicy (w rejonie placu Giełdowego i ul. Głównej (dziś 11 Listopada)) w miejscu starszej zabudowy – w tym fabrycznej – powstało kilka secesyjnych kamienic będących charakterystycznym akcentem architektonicznym tej części miasta. Aż do II wojny światowej ulica Kolejowa (po 1918 nie zmieniono nazwy, tylko przetłumaczono ją z niemieckiego) wraz z równoległą Tempelstraße (po 1918: Kazimierza Wielkiego, dziś: Cechowa) stanowiły dzielnicę żydowską Bielska.