Był członkiem klubów: od 1930 BBWR; od 1935 brak danych; od 1938 Ukraińskiej Reprezentacji Wołynia (wiceprezes). Pracował w komisjach: 1930 komunikacyjnej (z-ca członka), do walki z drożyzną; od 1935 administracyjno-samorządowej (od grudnia 1936), rolnej, zdrowia publicznego i opieki społ. (do grudnia 1936); od 1938 rolnej. W 1928–1930 zastępca posła z listy nr 1 w okręgu wyb. nr 57 (Łuck). W Sejmie IV kadencji w czerwcu 1938 wybrany do specjalnej komisji ds. aprowizacji.
Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w Związku Sowieckim, Dzięki zabiegom polskich władz emigracyjnych, które rozważały jego kandydaturę na członka Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej opuścił ten kraj z Armią Andersa i w sierpniu 1943 został przewieziony samolotem do Wielkiej Brytanii. Planowano wykorzystanie go do proklamacji propolskiej deklaracji jako przedstawiciela Ukraińców z ziemi "halicko-wołyńskich", a pomysł włączenia go do Rady Narodowej w różnej formie był podtrzymywany do końca wojnyRoman Wysocki W poszukiwaniu modelu narodowościowej reprezentacji. Sprawa udziału przedstawicieli ukraińskich w pracach Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1939-1945, w: Depozyt Niepodległości. Rada Narodowa Rzeczpospolitej Polskiej na uchodźstwie (1939-1991), wyd. Adam Marszałek, Toruń 2018, s. 96 98, 99, 106, 112, 113.