Według poety Gulšan-e rāz jest odpowiedzią na piętnaście pytań postawionych przez "znanego człowieka szlachetnego rodu" z Chorasanu. Tradycyjnie identyfikuje się go z Husajnim Sadatem Amirem (zm. po 1328) z Heratu, chociaż pierwszą informację na ten temat można znaleźć dopiero u Dżamiego (1414 - 1492). Prawdopodobnie list został ułożony znacznie później niż sam poemat i wpleciony w jego tekst, dzielący się na piętnaście suʾāl (pytań). Odpowiedzi poety dzielą się na część teoretyczną (k.āʾida) i ilustracyjną (tamṣīl). Tematem poematu jest dążenie do osiągnięcia statusu "człowieka doskonałego" (al-insān al-kāmil), przy czym porusza on szereg zagadnień psychologicznych i metafizycznych tradycyjnie związanych z sufizmem. W warstwie doktrynalnej Szabistari pozostaje pod wpływem Ibn Arabiego.
Różnorodność treści oraz zwartość Gulšan-e rāz sprawiły, że stał się on tradycyjnym podręcznikiem sufich w najważniejszym irańskim tarikacie okresu nowożytnego, nimatullahijja, oraz przedmiotem wielu komentarzy, z których najsłynniejszym jest Mafātīh. al-iʿğāz fī šarh.-e Gulšan-e rāz (Klucz tajemniczego leku w komentarzu Różanego ogrodu tajemnic) Szams ad-Dina Lahidżiego (zm. 1506).