Formowanie, przekształcenia i szkolenie Na podstawie rozkazu Departamentu Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych L.dz. 25/ŻP/tj. z 18 marca 1926 sformowana została 123 eskadra myśliwska. Początkowo personel latający składał się z pilotów odkomenderowanych z 11 pułku myśliwskiego, a wyposażenie stanowiły samoloty Fokker E.V i Fokker D.III. Wkrótce przezbrojono eskadrę na Spady 61 C1. Etat samolotów wynosił 6 sztuk. Rozkazem MSWojsk. L.dz. 500/tjn. Og.-Org. z 26 V 1926 r. jednostka została przemianowana na 115 eskadrę myśliwską. Eskadrę zasilili piloci z rozwiązanych eskadr II dywizjonu lotniczego. Z upływem czasu eskadra wcielała młodych pilotów – absolwentów Oficerskiej Szkoły Lotnictwa i Szkoły Podoficerów Pilotów w Bydgoszczy. Rozkazem dziennym dowódcy 4 pułku lotniczego, z dniem 30 maja 1928 przemianowano 115 eskadrę na 141 eskadrę myśliwską.
W 1929 zwiększono etaty samolotów w eskadrach myśliwskich z 6 do 10 samolotów. Zmiana ta ujawniła braki w obsadzie etatów wyszkolonymi pilotami. W tym okresie nie można było prowadzić pełnego wyszkolenia myśliwskiego, szczególnie w zakresie ćwiczeń grupowych.