Ŭisang zaczął wprowadzać nauki hwaŏm (chiń. huayan). Wybudował 10 klasztorów, w których nauczano idei wyrażonych w Sutrze Awatamsace. Między innymi były to: Pŏpju sa, Hwaŏm sa, Haein sa, Pŏmŏ sa, Naksan saPodczas pobytu na wschodnim wybrzeżu Korei Ŭisang spotkał w jaskini bodhisattwę Awalokiteśwarę. Później mistrz wybudował w tym miejscu klasztor Naksan. Nazwa ta (góra Nak) jest koreańskim tłumaczeniem Potalaka, miejsca, w którym przebywa Awalokiteśwara (według Sutry Hwaŏm). Tekst Paekhwa toryang parwŏnmun powstał właśnie pod wpływem tego zdarzenia. i Pusŏk sa.
Przez wiele lat przebywał w klasztorze Pusŏk (wybudowanym w 676 r.) na górze Taebaek w Yŏngju. Otrzymał tytuł Kuksa – Narodowego nauczyciela.
Uczniowie Miał około 3000 uczniów, spośród których najlepsi nazywani byli 10 wielkimi mistrzami. Byli to: Ojin, Chit'ong, Pyohun, Chinjang, Toyung, Yangdo, Sangwŏn, Nŭngin, Yangwŏn i Ŭijŏk. Z tych dziesięciu najlepsi nazywani byli Czterema Bohaterami. Byli to Sangwŏn, P'yohun, Chinjŏng i Yangwŏn.