thumb|Portret Wilhelma III Orańskiego, ok. 1667 thumb|Członkowie haskiego magistratu, 1682 Jan de Baen (ur. 20 lutego 1633 w Haarlemie, poch. 8 marca 1702 w Hadze) – holenderski malarz barokowy.
Życiorys Podstaw malarstwa nauczył się w Emden od swojego wuja Hindricka Pijmana. Około 1646 wyjechał do Amsterdamu, gdzie został uczniem malarza Jacoba Adriaensz. Backera. Po śmierci Backera w 1651 pozostał w Amsterdamie, malując portrety jako niezależny artysta. W 1660 przeniósł się do Hagi, gdzie podobno szybko odniósł sukces jako portrecista. Według Houbrakena, przed 1666 de Baen został wezwany do Anglii przez Karola II i tam pracował na dworze. W latach 1660–1665 przez jakiś czas pozostawał aktywny w Londynie. Pracował także dla elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma, który w 1676 mianował go nadwornym malarzem i bezskutecznie próbował ściągnać go do Berlina.
W 1666 przystąpił haskiego bractwa Confrérie Pictura, w którym kilkakrotnie pełnił funkcję dziekana. W 1699 został regentem stowarzyszonej z bractwem akademii rysunku Haagsche Teekenacademie. W swojej pracy artystycznej regularnie korzystał z pomocy asystentów, m.in. malarzy (malował tła) i (malował draperie).