26 Rezerwowa Dywizja Zmechanizowana (26 RDZ) – związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Sił Zbrojnych PRL.
Dywizja utworzona została w 1972 na bazie jednostek Warszawskiego Okręgu Wojskowego jako rezerwowy związek taktyczny formowany na wypadek wojny (w ciągu 4 dni od chwili ogłoszenia mobilizacji). Dywizja miała wejść w skład Frontu Polskiego jako jednostka podlegająca bezpośrednio dowódcy Frontu.
W 1977dywizja została rozwiązana, a jej nazwę otrzymała 30 Rezerwowa Dywizja Zmechanizowana. W oparciu o pułki zmechanizowane, pułk czołgów i pułk artylerii tej dywizji utworzono pułki zapasowe.
Struktura organizacyjna dywizji w 1972 W nawiasach podano nazwy jednostek mobilizujących Dowództwo 26 Rezerwowej Dywizji Zmechanizowanej w Lublinie (3 pułk Wojsk Obrony Wewnętrznej) 105 pułk zmechanizowany w Tarnowie (14 pułk zmechanizowany) 131 pułk zmechanizowany w Hrubieszowie (8 pułk zmechanizowany) 133 pułk zmechanizowany w Kielcach (4 pułk zmechanizowany) 45 pułk czołgów średnich w Lidzbarku Warmińskim (50 pułk zmechanizowany) 59 pułk artylerii w Chełmie (5 pułk artylerii) 3 pułk Wojsk Obrony Wewnętrznej w Lublinie 82 dywizjon artylerii przeciwpancernej w Jarosławiu (40 pułk artylerii) 60 dywizjon artylerii przeciwlotniczej w Jarosławiu (40 pułk artylerii) 31 batalion rozpoznawczy w Rzeszowie (30 pułk zmechanizowany) 76