Aligator chiński (Alligator sinensis) – gatunek krokodyla z rodziny aligatorowatych (Alligatoridae).
Występowanie Zamieszkuje niewielki obszar nad dolnym biegiem rzeki Jangcy w Chinach, co czyni go jedynym członkiem rodziny żyjącym w Starym Świecie. Zimuje na lądzie w wygrzebanych przez siebie norach w pobliżu wody.
Charakterystyka Morfologia Jest mniejszy od aligatora amerykańskiego, długość jego ciała z reguły wynosi 1,5-2,2 m.
Grzbiet oliwkowo-brązowy, plamisty. Boki tułowia jasnobrązowe z deseniem ciemnych plam. Młode są czarne z jasnożółtymi paskami, podobnie jak młode aligatora amerykańskiego, które jednak mają więcej pasków. W przeciwieństwie do aligatora amerykańskiego mają kostne płyty powyżej każdej powieki, a koniec pyska jest nieznacznie zadarty i bardziej zwężony. Zęby są lepiej przystosowane do miażdżenia mięczaków. Brzuszne płytki są skostniałe, przez co skóra aligatorów chińskich nie miała znaczenia gospodarczego.
Dieta Jest drapieżnikiem. Jego podstawowym pokarmem są wodne bezkręgowce: skorupiaki, małże, ślimaki oraz ryby.