Po wojnie rywalizacja drużynami wzrosła. First Division miała zostać rozszerzona o dwa zespoły a federacja postanowiła zorganizować spotkanie, na którym te dwie drużyny zostaną wybrane przez głosowanie. Pierwszy wybór padł na Chelsea F.C., która zajmowała wówczas 19. miejsce w lidze i powinna spaść do Second Division. Na drugą pozycję kandydował Tottenham, Barnsley oraz Arsenal.
Pierwsze miejsce w głosowaniu zajął ten ostatni klub z 18 punktami na koncie, drugi był Tottenham. Mówiło się, że prezes Arsenalu, Henry Norris umawiał się z przedstawicielami federacji ale nie zostało to udowodnione. Awans największego przeciwnika bardzo zdenerwował władze Tottenhamu oraz ich kibiców, mimo że w takiej samej sytuacji jak Arsenal 11 lat wcześniej znalazł się klub z White Hart Lane. thumb|200px|Arsenal gra z Tottenhamem na Emirates Stadium w sezonie 2006/2007 w półfinale Pucharu Ligi W sezonie 1919/1920 klub ten powrócił do First Division i derby znów zaczęły być regularnie rozgrywane. Były one bardzo ostre i po spotkaniu ze września 1922 roku federacja postanowiła, że będą one rozgrywane bez udziału kibiców. W latach 1928–1933 oraz 1935-1950 Tottenham grał w drugiej lidze, co spowodowało ograniczenie derbów.