Przykładem zastosowania może być użytkownik domowy, który chciałby korzystać ze swojej domowej sieci podczas podróży. Może on mieć przyznany adres IP, który ulega zmianie za każdym razem, kiedy jest ustanawiane nowe połączenie. Nie ma zatem stałego adresu, z którym mógłby się on połączyć. Jeśli usługa DDNS zostaje wykorzystana do przydzielenia stałego adresu do urządzenia sieciowego, to użytkownik będzie w stanie, przykładowo, nawiązać połączenie VPN do swojej sieci za pomocą stałego adresu. Konkretnym przykładem może być adres IP, który jednego dnia wynosi 123.234.111.112, drugiego zaś 123.124.45.16, podczas gdy adres DDNS będzie zawsze, na przykład, mojdom.ddns.org. Program służący do zdalnego dostępu, taki jak serwer VNC może być uruchamiany na takim komputerze w sieci; użytkownik może wtedy połączyć się z nią za pomocą zastrzeżonego hasłem połączenia VPN do mojdom.ddns.org, a następnie połączyć się z komputerem za pomocą klienta VNC.
W sieciach Microsoft Windows, DDNS jest integralną częścią Active Directory, ponieważ kontroler domeny rejestruje swój rekord SRV w DNS, aby inne komputery w domenie mogły się z nimi połączyć.