8 Dywizja Piechoty Zmotoryzowanej (8 DPZ) – związek taktyczny ludowego Wojska Polskiego.
Dywizję utworzono w marcu 1949 w oparciu o: 8 Dywizję Piechoty, 9 pułk czołgów średnich i 28 pułk artylerii pancernej. 8 Dywizja Piechoty Zmotoryzowanej weszła razem z 16 Dywizją Pancerną w skład 1 Korpusu Pancernego podporządkowanego dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Dywizję rozlokowano w rejonie: Koszalin, Kołobrzeg, Słupsk, Rogowo i Unieście.
Dywizja posiadała w swoim składzie: trzy zmotoryzowane pułki piechoty, pułk czołgów średnich i batalion rozpoznawczy. Zmotoryzowany pułk piechoty był w praktyce „klasycznym” pułkiem piechoty wyposażonym dodatkowo w samochody ciężarowe. W skład pułku wchodziły trzy bataliony piechoty, dywizjon artylerii, batalion szkolny i pododdziały zabezpieczenia. W pułku czołgów średnich batalion artylerii pancernej uzbrojony był w działa pancerne SU-85.
Rozkazem ministra Obrony Narodowej Nr 0054/Org. z 12 czerwca 1950 8 Dywizja Piechoty Zmotoryzowanej została przeformowana na 8 Dywizję Zmechanizowną.