W pracy naukowej zajmował się dziejami wychowania wojskowego w Polsce, w tym tradycjami kościuszkowskimi w wychowaniu patriotycznym żołnierzy, znaczeniem osoby generała Jana Henryka Dąbrowskiego w tradycji wychowania wojskowego, wychowaniem wojskowym w Polsce w wieku XVIII (m.in. Szkołą Rycerską i reformami Komisji Edukacji Narodowej). Badał poglądy Szymona Marycjusza, Andrzeja Frycza Modrzewskiego i Stanisława Konarskiego na wychowanie żołnierzy. Ogłosił przeszło 120 prac naukowych: monografii, skryptów, artykułów, publikacji popularnonaukowych, recenzji. Był uczestnikiem szeregu konferencji i sympozjów, zarówno krajowych jak i międzynarodowych, na których głosił referaty i komunikaty. W latach 1967–1991 sprawował opiekę nad 88 pracami magisterskimi i 6 pracami dyplomowymi, dalsze 10 prac magisterskich powstało pod jego kierunkiem w półtorarocznym okresie siedleckim (1993–1995). Od 1976 wypromował 7 doktorów. Recenzował prace doktorskie i habilitacyjne innych badaczy.