W czasie pobytu we Włoszech malował także akty, ale po powrocie do Albanii nie mógł znaleźć Albanek, chętnych do pozowania.
Zmarł w wyniku powikłań, spowodowanych żółtaczką.
Pamięć o artyście Pozostawił po sobie ponad 400 obrazów i 300 szkiców. Największą kolekcją dzieł dysponuje Narodowa Galeria Sztuki w Tiranie (60 płócien). Przez władze Albanii został wyróżniony pośmiertnie tytułem Malarza Ludu (alb. Piktor i Popullit). Jego imieniem nazwano Pałac Kultury w Korczy, a także ulicę w północnej części Tirany. W 1960 ukazała się biografia Mio, pióra Vangjusha Tushiego. W 1965 film dokumentalny o jego życiu i twórczości nakręcił Gëzim Erebara. W 2010, z inicjatywy córki malarza Rozety jego dom i pracownia w Korczy zostały zamienione na muzeum. Od 2007 odbywa się w tym miejscu festiwal poświęcony artyście. thumb|250px|Dom artysty zamieniony na muzeum W 2020 został odznaczony pośmiertnie orderem "Nderi i Kombit" (Honor Narodu).
Przypisy
Bibliografia
Biogram na stronie muzeum w Korczy
Kategoria:Absolwenci uczelni w Bukareszcie Kategoria:Albańscy scenografowie teatralni Kategoria:Albańscy pedagodzy Kategoria:Impresjoniści (malarze) Kategoria:Ludzie urodzeni w Korczy Kategoria:Absolwenci uczelni w Rzymie Kategoria:Malarze Ludu Kategoria:Odznaczeni Orderem Nderi i Kombit Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli na choroby układu pokarmowego Kategoria:Zmarli w 1957