Po II wojnie światowej thumb thumb thumb|Zabudowania fabryczne Zarządzanie przedsiębiorstwem przejęły osoby, które zarządzały nim w roku 1941. Kilku pracowników zakładu otrzymało pełnomocnictwo do znalezienia i sprowadzenia zagrabionego przez Niemców mienia fabryki. Urządzenia odnaleziono w Siedlcach. Sprowadzono je do Hajnówki wagonami i ciężarówkami wojskowymi. W końcu sierpnia 1944 r. wznowiły pracę retortownie. Dyrektorem został Paweł Fabicki. W okresie tym zmieniono nazwę fabryki na „Hajnowskie Przedsiębiorstwo Suchej Destylacji Drewna” (HPSDD). Zatrudniało ono wówczas 207 pracowników. 1944 (sierpień) ruszają pierwsze retortownie. 1945 r. na terenie HPSDD powstaje biblioteka, świetlica i zespół dramatyczny. 1946 r. przy fabryce powstaje przedszkole. 1949 r. utworzono zespół pieśni i tańca. 1952 r. zakład został zakwalifikowany do przemysłu kluczowego. 1953 r. następuje modernizacja, oddano nowy dział węgli aktywnych oraz magazyn. 1955 r. powstaje dom kultury HPSDD 1960 r. rozpoczyna pracę dział suchej destylacji karpiny. Produkowano w nim węgiel drzewny, oleje flotacyjne, smołę apteczną i preparat piro. 1961 r. rozpoczyna pracę siłownia i kotłownia. 1961–64 r. rozbudowano dział węgli aktywnych, powstały 4 nowe piece obrotowe WH4, zorganizowano laboratorium.