thumb|250px|Ilustracja z książki Weddella: statki Jane i Beaufoy biorące udział w jego drugiej wyprawie James Weddell (ur. 24 sierpnia 1787 w Ostendzie, zm. 9 września 1834 w Londynie) – brytyjski żeglarz, wielorybnik i łowca fok, eksplorator Antarktyki.
Weddell dowodził trzema wyprawami do Antarktyki – kolejno w latach 1819–1821, 1821–1822 i 1822–1824. W związku z jego osiągnięciami jego imieniem nazwano Morze Weddella i gatunek z rodziny fokowatych – weddelkę arktyczną.
Pierwsza wyprawa, odbywana na brygu Jane, poprzez Falklandy dotarła na Szetlandy Południowe. Zakończyła się ona sukcesem, dlatego też na potrzeby drugiej wyprawy zbudowano dodatkowo kuter Beaufoy, a Weddell był w mógł sobie pozwolić na zostanie współwłaścicielem Jane.
Druga wyprawa dotarła do Falklandów, Georgii Południowej i Szetlandów Południowych. Dowódcą Beaufoya był Michael McCleod. Uznaje się, że w trakcie drugiej wyprawy, w lutym 1822, McCleod odkrył Orkady Południowe, a Weddell nadał im nazwę, jednak konkurencyjna wyprawa George’a Powella i Nathaniela Browna Palmera dotarła do tych wysp sześć dni wcześniej.