W 1989 roku 11 Dywizja Pancerna została ponownie przeformowana w 11 Dywizję Zmechanizowaną.
W 1992 roku dywizję została przemianowana na 11 Dywizję Kawalerii Pancernej.
Struktura organizacyjna dywizji (1950) Dowództwo 11 Dywizji Zmechanizowanej w Żaganiu 29 Pułk Zmechanizowany w Żaganiu 42 Pułk Zmechanizowany w Żarach 67 Pułk Zmechanizowany w Opolu 8 Drezdeński Pułk Czołgów Średnich w Żaganiu 33 Pułk Artylerii Lekkiej w Żarach 17 Pułk Moździerzy w Żaganiu 15 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej w Żaganiu 9 Batalion Rozpoznawczy w Żaganiu 34 Batalion Łączności w Żaganiu 16 Batalion Saperów w Żarach 44 Kompania Samochodowa w Żaganiu Ruchome Warsztaty Naprawy Czołgów nr 10 w Żaganiu Ruchome Warsztaty Naprawy Sprzętu Artyleryjskiego nr 11 w Żarach Ruchome Warsztaty Naprawy Samochodów nr 12 w Żarach
Dywizja liczyła etatowo 7636 żołnierzy i 89 pracowników cywilnych. Jej uzbrojenie stanowiło: 138 czołgów średnich, 19 samobieżnych dział pancernych, 15 samochodów pancernych, 26 haubic 122 mm, 40 armat 76 mm, 9 armat 57 mm, 21 armat przeciwlotniczych 37 mm, 54 moździerze 120 mm i 40 moździerzy 82 mm.