Etiopatogeneza Torbiel korzeniowa rozwija się z tkanki ziarninowej powstałej w przebiegu przewlekłego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych zęba. Z upływem czasu w przestrzeniach międzykomórkowych ziarniny gromadzi się wysięk. Zjawisko to doprowadza do destrukcji komórek nabłonkowych i martwicy rozpływnej ziarniny. Wzrastające ciśnienie osmotyczne płynu doprowadza do ekscentrycznego przesunięcia pozostałych komórek nabłonka. Proces ten prowadzi do tworzenia się jamy torbieli wypełnionej płynem, wyścielonej zaś nabłonkiem wielowarstwowym płaskim oraz otoczonej torebką łącznotkankową. Pomiędzy komórkami ziarniny obserwować można liczne komórki immunokompetentne, m.in. plazmocyty, mastocyty, limfocyty oraz makrofagi.
Diagnostyka Rozpoznanie torbieli korzeniowej opiera się na badaniu przedmiotowym oraz radiologicznym. Najczęściej wykonuje się zdjęcie pantomograficzne oraz zdjęcia wewnątrzustne. W obrazie RTG torbiel korzeniowa widoczna jest w postaci jednolitego przejaśnienia o gładkich zarysach, wyraźnie odgraniczonego od otoczenia. Korzenie zębów sąsiadujących z torbielą są rozsunięte przez powiększającą się zmianę.