Wŏngwang (zm. 630) – koreański mnich buddyjski. Wczesny propagator buddyzmu w Silli.
Życiorys Wŏn'gwang udał się do Chin w wieku 24 lat. Najpierw przebywał w klasztorze Zhuangyan w Jinling, stolicy . Studiował Satyasiddhi siastrę oraz Sutrę Nirwany; jego nauczycielem był Sengmin. Następnie uczył się agam w klasztorze Huqiu w Suzhou.
W 589 r., po upadku dynastii Chen, przeniósł się do Chang’anu, stolicy nowej dynastii Sui. Studiował wtedy Shedasheng lun (skt Mahāyānasamgraha), która zaczęła się właśnie stawać bardzo popularna w kręgach buddyjskich.
Podczas swojego pobytu w Chinach Wŏngwang był pod wpływem wielkich chińskich mistrzów tego czasu: Huiyuana, Lingyu i Xinxinga.
Powrócił do Silli w 600 r. Został przyjęty z wielkim szacunkiem przez króla Chinp’yŏnga i jego ministrówAhn Kyehyŏn. „A Short History of Ancient Korean Buddhism”. [w:] Introduction of Buddhism to Korea. Str. 18.
Aby poprawić studia mahajany, napisał kilka książek. Często pisywał noty dyplomatyczne dla dworu królewskiego.
Za jego czasów (w 613 r.) ustanowiono Zgromadzenie 100 Mistrzów (kor. Inwang paekchwahoe). Miejscem tych zebrań najwybitniejszych buddyjskich nauczycieli był klasztor Hwangnyong.