Na mocy decyzji Trzeciego Zjazdu Nadzwyczajnego z dn. 3 czerwca 1993 nazwa organizacji została zmieniona na Białoruski Niezależny Zawodowy Związek Górników, pracowników chemicznej, naftowej, energetycznej, transportowej, budowlanej i innych branż.
W przeciągu lat 90. działacze BNZZ walczyli o interesy nie tylko swoich członków, ale wszystkich pracowników w kraju, organizując masowe protesty. Wśród najbardziej znaczących wydarzeń w tym okresie wyodrębnia się: Październik 1996 – marsz robotników Salihorsk-Mińsk. Ich główne wymagania można było przeczytać na plakatach, które protestujący trzymali w rękach: «Godną emeryturę dla emerytów!», «Bezrobotnym – zasiłek na życie, nie na zagładę!», «Dla lekarzy i nauczycieli – godne wynagrodzenia!» Uczestnicy zostali zatrzymani przez policję, dostali mandaty. Kwiecień 1997 – wyścigi rowerowe pod hasłem: "Nie – społecznemu Czarnobylowi». Październik 1998 – masowy wiec w centrum Salihorska i manifestacja na ulicach miasta. W rezolucji przyjętej podczas akcji przez jej uczestników zaznaczano: niski poziom opieki medycznej, zwiększenie poziomu zachorowalności i śmiertelności, a także to, że podwyżka cen nie jest odpowiednia do podwyższenia płac. Również w rezolucji mówiło się o tym, że robotnicy “Belaruskalij” mają prawo do części dochodów netto przedsiębiorstwa.