Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa (niem. Propsteikirche Herz Jesu) – główny kościół rzymskokatolicki w Lubece, położony przy ul. Parade 4-6. Wybudowany został w latach 1888 – 1891 według projektu architekta i mistrza budowlanego z Paderborn, Arnolda Güldenpfenniga. Konsekrowany 10 maja 1891. Objęcie nowo powstałego kościoła patronatem Najświętszego Serca Pana Jezusa jest przejawem szerzenia się tego kultu u schyłku XIX w.
Kościół katolicki w Lubece po Reformacji Wraz z wybudowaniem kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa katolicy Lubeki otrzymali po 350 latach znowu własną świątynię. W połowie XIX w. wspólnota katolicka dzierżawiła nieruchomość katedralną przy Kapitelstraße. Urządzono tam szkołę i kilka mieszkań dla duchowieństwa. Tam też do 1873 odprawiano msze.
Potem rada parafialna uzyskała należącą uprzednio do kapituły parcelę w pobliżu katedry lubeckiej. Tam 3 sierpnia 1888 położono kamień węgielny pod budowę nowej, neogotyckiej świątyni, którą oddano do użytku po trzech latach. Żeby nie zakłócać historycznie ukształtowanej sylwetki miasta z siedmioma wieżami kościelnymi, budowniczym kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa zezwolono tylko na wzniesienie niewielkiej wieży.