Jędrzej Kitowicz krypt.: X. J. K. (ur. 25 listopada 1728 w Warszawie, zm. 3 kwietnia 1804 w Rzeczycy) – polski historyk, pamiętnikarz, korespondent polityczny, ksiądz i konfederat barskiMarek Borucki, Jak w dawnej Polsce królów obierano. Warszawa 1976, s. 190..
Życiorys Data i miejsce urodzenia oraz pochodzenie Kitowicza nie są pewne. Według historyka literatury Romana Pollaka pochodził z rodziny mieszczańskiej, natomiast według A. Zajączkowskiego i T. Mikulskiego pochodził ze szlachty. Jednak nazwisko Kitowicz nie figuruje w herbarzach szlacheckichJędrzej Kitowicz, Opis obyczajów za panowania Augusta III Ossolineum De Agostini Wrocław 2003, Tom I, s.XI.(wstęp autorstwa Romana Pollaka)., co zdaniem A. Zajączkowskiego nie przesądza jednakże o nieszlacheckim pochodzeniu. Uczył się w szkołach publicznych w Warszawie, kończąc naukę na klasie retoryki. Pracował w służbie dygnitarzy kościelnych i świeckich (dwory magnackie). W latach 40. XVIII wieku związany był z dworem biskupa Teodora Czartoryskiego, rezydującego w pałacu w Dolsku. Przez 17 lat (1751–1768) pełnił funkcję sekretarza M. Lipskiego (opat komendatoryjny lubiński, pisarz wielki koronny), który przyznał Kitowiczowi, w roku 1759, w dożywocie wójtostwo wsi Wieszkowo.