W wywiadzie z 1976 dla magazynu Rolling Stone, Smith opisała swoje doświadczenie:
Cale określił później Smith jako „osobę z niewyparzonym językiem, która poradzi sobie w każdej sytuacji”. Jako producent chciał ująć na nagraniu energię, jaką wyzwalała z siebie artystka na żywo, dodając, że „w języku Patti było wiele siły – takiej, jakiej pojawia się, gdy dwa obrazy rywalizują ze sobą”. Artysta opisał ich relację podczas nagrań jako „spotkanie niepowstrzymanej siły z niemożliwym do przesunięcia obiektem”. Mimo wielu obiekcji Smith wyraziła później podziękowania dla Cale’a, stwierdzając, że „pomógł im w narodzinach zespołu”, i nazywając producenta „swoim bratem, który zawsze poda mi pomocną dłoń”.
Muzyka i teksty piosenek Według Smith, album Horses miał być „trójakordowym rockiem połączonym z mocą słów”. Steve Huey z serwisu AllMusic określa płytę jako „zdecydowanie pierwszy art punkowy album”. Brzmienie zespołu Smith, prowadzone przez gitarzystę Lenny’ego Kaye, przypominało rocka garażowego, oraz użycie prostych struktur melodycznych złożonych z kilku akordów odnosiło się do stylu charakterystycznego dla sceny punk rockowej, z której wywodziła się grupa. Smith użyła improwizowanego stylu grupy jako podkładu dla jej poezji. Horses było zainspirowane takimi gatunkami muzycznymi jak rock and roll, reggae i jazz.