Nigdy nie nauczył się języka hebrajskiego ani angielskiego.
Został wyróżniony nagrodą „Kultury” paryskiej w 1955, a także Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1996.
Archiwum Leo Lipskiego znajduje się w Archiwum Emigracji w Bibliotece Uniwersyteckiej w Toruniu.
Twórczość thumb Wydane utwory Lipskiego obejmują: Niespokojni (powieść, 1952) Dzień i noc (opowiadania, 1957) Piotruś (mikropowieść, 1960) Sarni braciszek (opowiadanie) Śmierć i dziewczyna (opowiadania, 1991) Opowiadania zebrane (1988)
Dzień i noc Jednym z najciekawszych utworów Lipskiego jest opowiadanie Dzień i noc, ukazujące nieodwracalność duchowych zmian w psychice człowieka, spowodowane przejściem przez „sowiecką Golgotę”. Opowiada o Żydzie, który trafił do Wołgostroju (więźniowie tego łagru budowali Zbiornik Rybiński). O głównym bohaterze opowiadania wiadomo niewiele. Nie wiemy, skąd dokładnie pochodzi, jak się nazywa, za co trafił do obozu. Autor jedynie nieznacznie nakreślił tę postać. Informuje nas jedynie o tym, iż bohater pracował wcześniej przy wyrębie drzewa w lesie, a następnie dostał pracę w obozie jako pomocnik lekarza. Jego praca w ambulatorium, obserwacje więźniów, stają się tematem opowiadania. Poznajemy świat łagru oczami młodego człowieka, który został wrzucony w brutalną rzeczywistość.