Jako stypendysta Ministerstwa Oświaty uzyskuje Diploma in Administrative Law and Practice Uniwersytetu Edynburskiego. We wrześniu 1948 wrócił do Krakowa, wiążąc się na stałe z Wydziałem Prawa UJ (Katedra Prawa Państwowego prof. Konstantego Grzybowskiego). Tu został docentem (1956), profesorem nadzwyczajnym (1964) i zwyczajnym (1974). Był dyrektorem Instytutu Nauk Politycznych i kierował Katedrą Prawa Państwowego. Specjalista prawa państwowego i konstytucyjnego, opublikował około dwieście różnych opracowań, w tym monografie: Działalność prawotwórcza w świetle teorii niemieckiej (Kraków 1959), Ustawa i delegacja ustawodawcza w Anglii (Kraków, 1960) czy książka Zakres przedmiotowy i formy działalności prawotwórczej (Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1979). Wychował szereg wychowanków, późniejszych profesorów czy doktorów habilitowanych prawa państwowego i konstytucyjnego.