W 1992 wyjechał do Israelu, gdzie bronił barw klubu Hapoel Hajfa, ale po sezonie szybko powrócił do Dnipra Dniepropetrowsk, w którym w 1996 zakończył karierę piłkarskąhttp://old.dynamo.kiev.ua/Press/Interv10/gorily.htm..
Kariera reprezentacyjna Występował w młodzieżowej reprezentacji ZSRR. 11 czerwca 1995 w wygranym 1:0 spotkaniu kwalifikacyjnym do Euro-96 z Chorwacją zadebiutował w reprezentacji Ukrainy, w której rozegrał 3 mecze.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery zawodniczej trenował klub Krywbas-2 Krzywy Róg. W 2002 dołączył do sztabu szkoleniowego Dnipra Dniepropetrowsk, gdzie pracował z drużynami drugą i rezerwową. Od 29 sierpnia 2013 do 2014 prowadził reprezentację Ukrainy U-20. Od 11 marca do 18 września 2017 objął stanowisko głównego trenera winnickiej NywyНовим тренером Ниви-В став Володимир Горілий – UA-ФутболНива-В залишилася без головного тренера – UA-Футбол.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR: 1986 zdobywca Pucharu ZSRR: 1987 półfinalista Pucharu Mistrzów: 1987 brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1989 brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1992, 1995, 1996
Odznaczenia nagrodzony tytułem Mistrza Sportu ZSRR: 1984
Przypisy