Wskaźnik saprobowości – wskaźnik określający poziom zanieczyszczenia wód martwą materią organiczną lub produktami jej gnilnego rozkładu.
Termin saprobowość pochodzi od greckiego słowa „sapros”, czyli gnilny. Jego definicję po raz pierwszy podali Prag (1966) oraz Caspers i Karbe (1966); była ona oparta na przemianach mikrobiologicznych zachodzące w zanieczyszczonych wodach. Pierwszej klasyfikacji organizmów wodnych jako wskaźników jakości wody dokonali Cohn w 1870 r. oraz Mez w 1898 r. następnie Kolkwitz i Marsson opracowali system saprobów, na podstawie którego wyróżnili w wodach naturalnych 4 strefy saprobowe: polisaprobowe – w najbardziej zanieczyszczonych wodach α-mezosaprobowe – w średnio zanieczyszczonych wodach β-mezosaprobowe – w średnio zanieczyszczonych wodach oligosaprobowe – w najmniej zanieczyszczonych wodach