thumb|240px|Grób Barbary Koziej-Żukowej na Starych Powązkach w Warszawie Barbara Julia Koziej-Żukowa (ur. 21 maja 1925 w Warszawie, zm. 16 maja 2003 tamże„Gazeta Stołeczna”, nr 118 z 22 maja 2003, s. 15; nr 119 z 23 maja 2003, s. 14–16; nr 120 z 24–25 maja 2003, s. 11 (nekrologi)) – polska działaczka polityczna, posłanka na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji (1969–1985).

Życiorys Urodziła się w rodzinie Feliksa i Marii Cecylii z Izdebskich„Kurier Polski”, nr 144 z 22 czerwca 1971, s. 2; nr 145 z 23 czerwca 1971, s. 2. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości podjęła pracę zawodową. Od 1958 do 1965 kształciła się w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR, gdzie uzyskała tytuł magistra historii.

W 1951 wstąpiła do Stronnictwa Demokratycznego, zostając sekretarzem technicznym Dzielnicowego Komitetu partii Warszawa-Śródmieście (którym była do 1953), następnie była instruktorem i starszym instruktorem na szczeblu wojewódzkim i centralnym SD. Kierowała Klubem Poselskim SD. W 1961 wybrana w skład Rady Naczelnej i Stołecznego Sądu Partyjnego (w obu gremiach zasiadała do 1964), a w 1969 w skład Centralnego Komitetu SD (członek prezydium w latach 1967–1980, była też kierownikiem i zastępcą kierownika wydziałów CK). W latach 1967–1981 była sekretarzem Stołecznego Komitetu.