Budowa thumb|Schemat sondy Mariner 1 – bliźniaka Marinera 2 Sześciokątny korpus Marinera 2 miał wymiary 1,04 na 0,36 metra. Zawierał sześć magnezowych pojemników, w których umieszczono przyrządy naukowe, urządzenia komunikacyjne, kodujące dane, obliczeniowe, czasowe, kontroli położenia i zasilania, akumulatory i ich ładowarkę, oraz butle z gazem do silniczków korekcyjnych i główny silnik sondy. Szczyt korpusu zajmował maszt w kształcie piramidy, na którym umieszczona była część przyrządów naukowych. Pozycja statku ustalana była względem Słońca i Ziemi. Temperaturę sondy regulowano środkami pasywnymi: powłokami odbijającymi i pochłaniającymi ciepło, osłonami termicznymi, ruchomymi żaluzjami.
Zasilanie Do dwóch boków korpusu przytwierdzone były dwa panele ogniw słonecznych, każdy o wymiarach 1,83×0,76 m (31 cm2 jednego z paneli wykonane było z plastiku PET – bez ogniw słonecznych). Ogniwa, generujące średnio 220 W energii elektrycznej, zasilały układy statku bezpośrednio bądź ładując 1 kWh akumulator srebrowo-cynkowy. Zasilanie z akumulatora było wykorzystywane w czasie poprzedzającym rozłożenie paneli ogniw, gdy Słońce nie oświetlało paneli oraz w czasie bardzo dużego poboru mocy.