Pracował jako profesor uniwersytetu w Leningradzie (1946–1955). Od 1964 doktor honoris causa Uniwersytetu w Toruniu. Od 1970 był członkiem Akademii Nauk ZSRR. Publikował prace o literaturze staroruskiej i tekstologii. Autor rozpraw i studiów historycznych w formie kronik: „Słowie o wyprawie Igora”, o estetyce, artyzmie i poezji staroruskiej. Prace naukowe m.in. Powiest wriemiennych let (tom 1–2, 1950), Poetyka literatury staroruskiej (1967, wyd. polskie 1981), Artystyczna spuścizna dawnej Rusi a współczesność (1971, wyd. polskie 1977), Poezja ogrodów. O semantyce stylów ogrodowo-parkowych (wyd. polskie 1991).
Został odznaczony m.in. Medalem „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej (1986), Orderem św. Andrzeja (1998), Orderem Za Zasługi dla Ojczyzny II klasy (1996), Orderem Lenina (1986) oraz Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy (1966). W 1991 odznaczony tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze.
Pochowany na Могилы знаменитостей. Лихачёв Дмитрий Сергеевич (1906–1999)..