Dionizy Bielański (ur. 1 kwietnia 1939 w Staweczkach, zm. 16 lipca 1975 w Kútach) – polski instruktor lotnictwa, pilot Ludowego Wojska Polskiego, 16 lipca 1975 r. zestrzelony nad terytorium Czechosłowacji podczas próby ucieczki do Austrii.
Życiorys Dionizy Bielański urodził się w wołyńskiej wsi Staweczki, w rodzinie Szymona i Wacławy z Lewandowskich. Pracę zawodową zaczął jako ślusarz w 1955 r. w zakładach włókienniczych Celwiskoza w Jeleniej Górze. Po szkole średniej ukończonej w Szklarskiej Porębie wstąpił do wojskowej szkoły lotniczej w Dęblinie. Z lotnictwem związał się w 1968 r., kiedy podjął pracę w charakterze instruktora lotniczego w szkole szybowcowej na górze Żar. 1 kwietnia 1969 r. został zatrudniony w Aeroklubie Opolskim, gdzie kierował sekcją samolotu aeroklubu. Dzięki jego inicjatywie został we wrześniu 1969 r. zorganizowany I Opolski Rajd Pilotów i Dziennikarzy, który cyklicznie odbywał się w kolejnych latach. Od 1972 r. pracował w Zakładzie Usług Agrolotniczych (ZUA) w Gdańsku. W 1973 r. rozpoczął pracę w ZUA we Wrocławiu.