Stanisława Olędzka-Chyra h. Rawicz, ps. „Sława” (ur. 29 maja 1919 w Warszawie, zm. 23 października 2010 tamże) – powstaniec warszawski, sanitariuszka Pułku Baszta oraz łączniczka Szarych Szeregach, żołnierz AK, porucznik Wojska Polskiego.
Życiorys Stanisława Olędzka jest córką Władysława Olędzkiego, harcmistrza i komendanta Chorągwi Warszawskiej oraz Ireny z hr. Mohlów (była spokrewniona z Emilią Plater). Uczęszczała do Gimnazjum i Liceum Żeńskiego im. Wandy z Posseltów Szachtmajerowej, do klasy razem z Jadwigą Piłsudską. Maturę zdała w czasie okupacji, na tajnych kompletach w 1940. Mieszkała wraz z rodziną w willi przy ulicy Szustra 43 (obecnie ul. Jarosława Dąbrowskiego).
Od 1939, po wybuchu wojny, przez dwa i pół roku pracowała jako opiekunka w szpitalu Ujazdowskim. Tam ukończyła kurs sanitarny i odbyła praktykę. Po likwidacji szpitala wstąpiła do Szarych Szeregów, gdzie była łączniczką swojego ojca, Władysława ps. „Papa”. Przez pewien czas pracowała przy produkcji w fabryce baterii elektrycznych. Współpracowała również z drużyną „Andrzej”, gdzie działał jej brat Zbigniew Olędzki (zginął na ul. Długiej na Starym Mieście 19 sierpnia). „Andrzej” wchodził w skład Batalionu „Parasol”. Działalność konspiracyjna Stanisławy Olędzkiej polegała m.in.