W kodach 2D zapis danych następuje na dwóch osiach, przez co są one bardziej pojemne niż ich kody liniowe (możliwość zakodowania większej ilości znaków alfanumerycznych). Dodatkowym atutem kodów 2D jest ich większa odporność na uszkodzenia. Częściowo uszkodzony kod 2D może być nadal poprawnie odczytany dzięki zaimplementowanym mechanizmom korekcji błędów.
Jednym z celów wykorzystania kodów 2D jest identyfikacja układów scalonych. Można je znaleźć m.in. na procesorach.
Kody dwuwymiarowe są także wykorzystywane do identyfikacji i organizacji korespondencji wysyłanej do odbiorców usług, np. na rachunkach i pismach wielu polskich przedsiębiorstw.
Pomysł wykorzystania kodów 2D do celów marketingowych pojawił się w Azji ok. roku 2003. Następnie przywędrował do Europy.
Zasada działania takiego kodu jest następująca: użytkownik musi posiadać aparat telefoniczny z wbudowanym aparatem cyfrowym. Następnie musi mieć zainstalowaną aplikację do odczytywania kodów.