Sikornik i Michałowicza zewnętrzna biegnąca od głównego dworca kolejowego na północny zachód, następnie wzdłuż północnej granicy miasta opartej na linii kolejowej do Cieszyna oraz ulic: Luschkagasse (dziś Wita Stwosza), Salzgasse (dziś Solna) i Kudlichgasse (dziś Najświętszej Marii Panny Królowej Polski) na ówczesnych zachodnich peryferiach, łącząc się z obwodnicą wewnętrzną w rejonie Maisergrund (dziś Sikornik) Projekt zakładał również utworzenie przejść schodowych i pasaży dla pieszych w miejscach szczególnie silnych spadków terenu: od Bleichstraße do ulicy Purzelberg (dziś Lompy) i między Franz-Josef-Straße a Bahnstraße (dziś Barlickiego) oraz poszerzenie schodów tworzących wschodnią część Staffelgasse (dziś Schodowa). Fabiani postulował ponadto utworzenie mostu na Białej łączącego Börsenplatz (dziś pl. Smolki) z Augasse (dziś Stojałowskiego), bialskim bulwarem wzdłuż rzeki Niwki, która powinna zostać skanalizowana (a Augasse przekształcona w ulicę dla ruchu kołowego).