W 1974 Rada Państwa mianowała ją sędzią Sądu Najwyższego (orzekała w Izbie Karnej; ponowna nominacja do SN w 1977). Od kwietnia 1978 do grudnia 1982 sprawowała funkcję podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. Była członkinią Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet ONZ (1982–1986)The Committee on the Elimination of Discrimination against Women marks its 25th anniversary in 2007, ohchr.org [dostęp: 13 maja 2011] . W 1983 rozpoczęła misję ambasadora PRL w SzwecjiM. Regent-Lechowicz złożyła listy uwierzytelniające, „Kurier Polski”, nr 73 z 14 kwietnia 1983, s. 1. Była wówczas jedynym politykiem SD sprawującym funkcję ambasadorskąWaldemar Żebrowski, Stronnictwo Demokratyczne w warunkach demokratyzacji ustroju politycznego, Olsztyn 2003, s. 120, a zarazem pierwszą w historii Polski kobietą na stanowisku ambasadorskimEdward Kowalczyk przyjął Marię Regent-Lechowicz, „Kurier Polski”, nr 62 z 29 marca 1983, s. 1Stefan Bem, Pierwsza pani ambasador, „Kurier Polski”, nr 74 z 15–17 kwietnia 1983, s. 3. W 1985 przewodniczyła obradom XIII Kongresu SD jako delegatka z województwa tarnobrzeskiegoXIII Kongres Stronnictwa Demokratycznego, „Kurier Polski”, nr 72 z 12–14 kwietnia 1985, s. 5. W 1987 powróciła do kraju.