Asmita (dewanagari trl. asmitā) – termin z filozofii indyjskiej objaśniany jako świadomość „jestem”, stan „jestem”. Stan „jestem” świadomości empirycznej, to szczególny stan ćitty (czystego umysłu, wyższego umysłu) , który uzurpuje sobie pozycję, by pełnić rolę jaźni (faktycznego bytu podmiotowego jednostki). Polega na błędnym doświadczaniu braku oddzielności pomiędzy podmiotem widzenia i aktem widzenia.
Pośredni ewolut prakryti Asmita, gdy przedstawiana jest jako tattwa ahamkara, wyłania się z buddhi w momencie powstawania świadomości podmiotowej. Guną przeważającą w niej jest radźas. W toku dalszej ewolucji prakryti, asmita jest podłożem dla powstawania: manasu, buddhindrija (psychicznych organów poznania), karmendrija (psychicznych organów działania) elementów typu tanmatra i mahabhuta. Przypadek z punktu pierwszego ma miejsce przy poddominacji guny sattwa, przypadek drugi podczas poddominacji guny tamas w substancji (zasadniczo radźasowej) asmity.