Mikołaj Kostyniuk (ur. 19 grudnia 1908 w Czerniowcach, zm. 6 października 1975 w Warszawie) – polski botanik i geolog, specjalista w zakresie paleobotaniki.
Życiorys Szkołę podstawową ukończył w Bieczu, a średnią w Jaśle. Studia odbył w latach 1927–1932 na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, uzyskując dyplom magistra filozofii w zakresie botaniki.
W latach 1932–1934 pracował na Uniwersytecie Lwowskim pod kierunkiem Stanisława Kulczyńskiego, częściowo jako wolontariusz, częściowo jako stypendysta Funduszu Kultury Narodowej. Robił analizy pyłkowe z osadów czwartorzędowych, stając się jednym z pionierów tej metody w Polsce. W latach 1934–1940 pracował jako asystent i starszy asystent w Zakładzie Systematyki i Morfologii Roślin Uniwersytetu Lwowskiego. Opracował trzeciorzędowe szczątki roślinne z Mazowsza i Wołynia. Była to pierwsza w Polsce i jedna z nielicznych w świecie próba rozszerzenia analizy pyłkowej na utwory trzeciorzędowe. Rozprawa na ten temat przyniosła mu w 1938 stopień doktora filozofii w zakresie botaniki.