6 lutego 1975 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a 9 kwietnia 1982 tytuł profesora zwyczajnego nauk medycznych.
W latach 1974-1995 był kierownikiem Kliniki Chorób Wewnętrznych Instytutu Medycyny Wewnętrznej WAM. Od 1974 do 1981 był prorektorem do spraw nauki i szkolenia, a od lipca 1981 do maja 1991 był rektorem WAM. Generał brygady od 24 września 1983 na podstawie uchwały Rady Państwa PRL. Nominację wręczył mu 10 października 1983 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński. Zawodową służbę wojskową zakończył 10 maja 1991.
Autor i współautor ponad 500 opracowań naukowych, artykułów, publikacji i referatów. Laureat Nagrody MON II stopnia w 1974 i I stopnia w 1985. W 1976 otrzymał nagrodę Polskiego Towarzystwa Lekarskiego (zespołowo), w 1979 Nagrodę miasta Łodzi, w 1987 Nagrodę I stopnia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej, w 1990 Nagrodę Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.