Te zmiany funkcjonalne mogą być spowodowane przez zmiany w fizycznej strukturze mózgu.
Echolokacja Echolokacja u osób niewidomych to wyuczona zdolność ludzi do lokalizacji obiektów znajdujących się w otoczeniu, po emisji dźwięku (kląskanie, uderzanie językiem o podniebienie lub stukanie laską) osoba wsłuchuje się w echa dźwiękowe powstałe w wyniku zetknięcia się fali akustycznej z napotkanym obiektem i na tej podstawie wnioskowanie o jego położeniu (np. niewidomy podróżnik James Holman, pedagog ). Badania w 2010 z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego wykazały, że do nowej umiejętności echolokacji przystosowane są części mózgu związane z przetwarzaniem wizualnym.
Orientacja przestrzenna Kandydaci na taksówkarzy black cab w Londynie muszą zdać egzamin Knowledge of London, który wymaga bardzo dobrej znajomości miasta, nazw ulic i tras. Podczas egzaminu taksówkarze muszą bez patrzenia na mapę odpowiedzieć, jaka jest najkrótsza trasa między dwoma punktami, wymieniając nazwy ulic na tym odcinku. Badacze z University College London odkryli, że taksówkarze ci mają większą objętość tylnego regionu hipokampu, który odpowiada za reprezentację przestrzenną i nawigację.
Przypisy ; Nauki biologiczne; Małgorzata Kossut, Rozdział 9. Synapsy i plastyczność mózgu, s. 286–305.
Bibliografia
Kategoria:Neurofizjologia