Tomasz Drobnik (ur. 6 września 1858 w Pleszewie, zm. 22 maja 1901 w Poznaniu) – polski chirurg i działacz społeczny.
Życiorys Był synem Jana, właściciela folwarku, i Emilii z Kulasiewiczów oraz bratem Heleny. Kształcił się w Królewskim Gimnazjum w Ostrowie oraz w gimnazjum w Poznaniu, następnie podjął studia medyczne we Wrocławiu i Würzburgu. W 1885 otrzymał stopień doktora medycyny. W czasie studiów wrocławskich działał w Towarzystwie Literacko-Słowiańskim i Towarzystwie Górnośląskim.
Odbył służbę wojskową, następnie pracował naukowo we Wrocławiu, Strasburgu i Królewcu. Napisał w tym okresie trzy prace z anatomii i chirurgii operacyjnej. W 1890 osiadł w Poznaniu. Zyskał sławę jako chirurg, kierował oddziałem chirurgicznym Szpitala Dziecięcego św. Józefa, w 1899 został powołany na stanowisko naczelnego chirurga w Szpitalu Miejskim. Działał w wielu instytucjach i organizacjach społecznych, m.in. Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk (w Wydziale Lekarskim), Towarzystwie Kolonii Wakacyjnych dla Dzieci „Stella”, Towarzystwie Młodych Przemysłowców (był prezesem), Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, Towarzystwie Wykładów Ludowych im. Adama Mickiewicza.