thumb|240px|Żyd wieczny tułacz thumb|240px|Szabat
Samuel Hirszenberg (ur. 29 lipca lub 10 sierpnia 1865 w Łodzi, zm. 15 września 1908 w Jerozolimie) – polski malarz pochodzenia żydowskiego, brat Henryka i Leona Hirszenbergów oraz szwagier Henryka Glicensteina.
Życiorys Okres edukacji Jego rodzicami byli Sura (Sara) Perla Awner (ur. 1845 w Tuszynie, zm. 26 kwietnia 1906 w Łodzi) oraz majster tkacki Dawid (ur. 1844 w Zgierzu, zm. 4 sierpnia 1907 w Łodzi) Hirszenbergowie. Był najstarszym z jedenaściorga rodzeństwa. W rodzinnym mieście, w latach 1877–1880, uczęszczał do Szkoły Rzemiosła. Talent młodego artysty dostrzegł dyrektor łódzkiego Szpitala im. Poznańskich, dr Maksymilian Cohn. To dzięki niemu Samuelowi Hirszenbergowi udało się otrzymać od łódzkich przemysłowców stypendium (m.in. od Izraela Poznańskiego), dzięki któremu w latach 1881–1883 mógł wyjechać do Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie kształcił się w pracowniach Feliksa Szynalewskiego, Izydora Jabłońskiego i Władysława Łuszczkiewicza. Od 1883 pobierał nauki w akademii monachijskiej, pod kierunkiem Alexandra Wagnera (do 1887), i następnie w Paryżu w Akademii Colarossiego (1888–1889). W 1885 na monachijskiej akademii został wyróżniony srebrnym medalem. W 1887 ukończył obraz Jeszybot („Szkoła Talmudystów”), za który otrzymał pierwsze wyróżnienia (m.in.