mały|Grób Benedykta Hertza na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Benedykt Hertz (ur. 7 czerwca 1872 w Warszawie, zm. 31 października 1952 w Podkowie Leśnej) – polski pisarz, satyryk i dziennikarz.
Życiorys Był synem Józefa Hertza, urzędnika bankowego i powstańca styczniowego, i Doroty z domu Libkind. Studiował w Paryżu i Zurychu.
Był związany z ruchem socjalistycznym. Tworzył satyry polityczne i obyczajowe oraz liczne bajki dla dzieci. Był współpracownikiem wielu czasopism m.in. „Głosu”, „Naprzód” i „Robotnika”.
Po 1945 współpracował z warszawskimi czasopismami, m.in. „Kurierem Codziennym”.
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A24-tuje-2).
Ważniejsze prace Bajki (1903), Bajki i satyry (1911) Bajki minionych dni (1914–1918) Żarty nie na żarty Bajki, satyry, piosenki (zbiór 1900–1930) Ze wspomnień Samowara (powieść autobiograficzna, 1936) Z dziejów terminatora (1951) Satyry (1919–1951) Na taśmie 70-lecia (1966) Był autorem Antologii bajki polskiej, która po jego śmierci wyszła z przedmową i w opracowaniu Marii Hulewiczowej (1958).