Momentami szczytowymi jego pracy w Polanicy było uroczystość 100-lecia uzdrowiska w 1928 oraz 25-lecie jego dyrygentury w 1931 Na uroczystość stulecia skomponował on marsz jubileuszowy Polanica leczy serce (niem. Altheide heilts Herz). Autorem tekstu był przyjaciel Eschricha, nauczyciel Franz Wagner. Marsz został nagrany na płytę we wrocławskim radiu, a w oryginalnym wykonaniu brał udział chór uczniów polanickich szkół.
W 1931 z okazji jubileuszu 25-lecia dyrygentury dyrektora muzycznego, który stał się sławny daleko poza granicami Polanicy, uhonorowano specjalnym koncertem w Teatrze Zdrojowym obejmującym utwory Mozarta, Wagnera i Johanna Straussa. Zakończenie uroczystości stanowił koncert jubileuszowy Orkiestry Zdrojowej w składzie powiększonym do 42 muzyków oraz gościnny występ śląskich dyrygentów zdrojowych.
Jako poważany muzyk utrzymywał osobiste kontakty z wieloma artystami, solistami i kompozytorami, do których należeli również kompozytorzy Franz Lehár i Paul Lincke. Ten ostatni, „ojciec” operetki berlińskiej, był w latach 1938–1944 wiernym polanickim kuracjuszem i jako zapalony karciarz brał udział w partiach skata u dyrektora uzdrowiska Berlita i samego Eschricha.