Gibson cieszył się powszechnie opinią dobrego posła. „The Guardian” uznał go za „jednego z najświetniejszych posłów do Izby Gmin”. Według „Timesa” rzeczywistym powodem ukarania Gibsona była jego opozycyjna postawa wobec Gordona Browna. Gibson był kojarzony z lewym skrzydłem Partii Pracy. Wbrew rządowi głosował m.in. przeciwko wojnie w Iraku, projektom wprowadzenia dowodów osobistych oraz ustawom antyterrorystycznym.
Znaczna część mieszkańców okręgu, który reprezentował, uważała, że został potraktowany niesprawiedliwie. Zdaniem wielu komentatorów mógłby bez problemu odzyskać mandat, gdyby ubiegał się o reelekcję jako kandydat niezależny. Jednak Gibson postanowił nie kandydować, popierając oficjalnego kandydata laburzystów.
Kandydaci i kampania wyborcza Zarejestrowano 12 kandydatów. Głównymi kandydatami byli: Chloe Smith (Partia Konserwatywna) Chris Ostrowski (Partia Pracy) April Pond (Liberalni Demokraci) Rupert Read (Zieloni)
Pozostali kandydaci to: Peter Baggs (niezależny), Thomas Burridge (Partia Libertariańska), Anne Fryatt (NOTADosł.