Ferromagnetyzm – zjawisko, w którym materia wykazuje własne, spontaniczne namagnesowanie. Jest jedną z najsilniejszych postaci magnetyzmu i jest odpowiedzialny za większość magnetycznych zachowań spotykanych w życiu codziennym. Razem z ferrimagnetyzmem jest podstawą istnienia wszystkich magnesów trwałych (jak i zauważalnego przyciągania innych ferromagnetycznych metali przez magnesy trwałe).
Materiały ferromagnetyczne Materiał Temp.Curie (K)Co 1388Fe 1043FeO·Fe2O3 858NiOFe2O3 858CuOFe2O3 728MgOFe2O3 713MnBi 630Ni 627MnSb 587MnOFe2O3 573Y3Fe5O12 560CrO2 386MnAs 318Gd 292Dy 88EuO 69+ Temperatury Curie wybranych krystalicznych ferromagnetyków
Materiały, które wykazują ferromagnetyzm, zwane są ferromagnetykami. Jest bardzo dużo ich krystalicznych przedstawicieli: żelazo, kobalt, nikiel oraz w niższych temperaturach również gadolin, terb, dysproz, holm i erb wśród pierwiastków oraz wiele stopów i związków chemicznych. Tabela po prawej ukazuje ich reprezentatywną listę, wraz z punktami Curie – temperaturami, powyżej których tracą one właściwości ferromagnetyczne.
Niektóre stopy Heuslera (np.