Angiodysplazja występuje dość często. Ryzyko krwawienia w agiodysplazji wzrasta wraz z zaburzeniami krzepnięcia krwi. Z angiodysplazją wiąże się zespół Heyde’a – tj. występowanie zwężenia zastawki aortalnej oraz krwawienia. W zaburzeniu tym czynnik von Willebranda (vWF) ulega rozpadowi pod wpływem dużych sił ścinających wynikających z burzliwego przepływu krwi przez zastawkę aorty. vWF jest najbardziej aktywny w łożyskach naczyniowych gdy siły ścinające są duże. W przypadku niedoboru vWF zwiększa się ryzyko krwawienia ze zmian o typie angiodysplazji.
Warkentin i współpracownicy twierdzą, że poza zwężeniem zastawki aortalnej inne czynniki sprzyjające ścinaniu mogą zwiększyć ryzyko krwawienia ze zmian o charakterze angiodysplazji.
Leczenie W przypadku ostrej niedokrwistości przed przeprowadzeniem planowanych zabiegów należy najpierw przetoczyć krew. Endoskopia jest jednym z pierwszych metod leczenia angiodysplazji, w których endoskopem przeprowadza się laserowe wypalanie zmian lub argonową koagulację plazmową (APC). Konieczne może być wycięcie uszkodzonej części jelita, jednak zabiegu nie wykonuje się jeśli zmiany są rozległe.