Był kolejno dowódcą plutonu, szefem zwiadu dywizjonu, dowódcą baterii.

Okres powojenny Po zakończeniu działań wojennych pozostawał dowódcą 5. baterii 5. Brygady Artylerii Ciężkiej, a następnie został skierowany do 1. Oficerskiej Szkoły Artylerii w Olsztynie. Od 1946 służył w 2 pułku artylerii lekkiej w Radomiu. Od 1947 roku szef sztabu 84 pułku artylerii przeciwlotniczej w Brzegu. W 1948 ukończył kurs dowódców dywizjonu artylerii przeciwlotniczej w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu, a w 1951 Akademię Sztabu Generalnego WP w Rembertowie. Po ukończeniu Akademii pełnił służbę w Sztabie Generalnym WP, a od 1952 w Dowództwie Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju.

W kolejnych latach sprawował kierownicze funkcje w Wojskach Obrony Przeciwlotniczej, które stanowiły część składową Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju, poprzednika dzisiejszych Sił Powietrznych. Struktura dowodzenia artylerią w ramach tego Rodzaju Sił Zbrojnych ulegała częstym przekształceniom. W latach 1952–1953 był zastępcą dowódcy Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju (OPL OK), a w latach 1953–1956 szefem sztabu Dowództwa Wojsk OPL OK. Od 1956 był szefem sztabu Dowództwa Artylerii OPL OK. W latach 1957–1959 był szefem artylerii OPL OK w Dowództwie Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju.